Hart
Bamboe kraakt onder de zolen van mijn schoenen, het galmt leven dat er ooit is geweest,
tonen van
Zweet, het vernat mijn handen en neuriet de wen haar noodwreet, Soms kleeft de biologische pindakaas aan myn tanden,
maar het geeft leven zonder dat het leven wegneemt Toch borrelt er schuld in mijn verlangen naar verre landen,
of wanneer ik wil hebben, hebben, hebben terwijl dagen de wereld my meer dan genoeg geeft Wanhoop wanneer ik mensen zie vastklampen aan deuren, drijvend op een woeste vloed of huizen in vlammen zie creperen in een verstikkende oranje gloed
Als ik in zijn sprankelende blauwe ogen lijk, vraag ik: “Komt dit voor onze kinderen nog wel goed?” Maar de stem van Gerry Rafferty die galmt: Alles wat er in onze harten geschreven staat, dat is alles wat er toe doet.
naar op zoek
Harten met verlangens, we zijn er allemaal peddelen Spreek de taal van de liefde, zo gen we samen door de storm richting de toekomst toe.